۱۳۹۷ خرداد ۲۶, شنبه

ابزار اقتصادی به نام نرخ بهره یا همان سود!


یکی از ابزارهای مهم برای کنترل اقتصادی که داغ شده و نقدینگی در آن، در جستجوی سود بیشتر هر بار به بازاری حمله می کند، افزایش نرخ بهره یا به اصطلاح رایج در ایران، نرخ سود است. افزایش نرخ سود می تواند بخشی از نقدینگی سرگردان را جذب کرده و التهاب فعلی را برای مدتی آرام کند تا سیاستگذار بتواند در این مدت راهکاری های دیگری را آماده اجرا کند. متاسفانه در ایران نگرش دستوری و مذهبی به نرخ سود سبب شده است که کارکرهای نرخ سود برای رسیدن به اهداف اقتصادی ممکن نباشد. تصور کنید که نرخ سود 16 درصد بشود 25 یا 30 درصد؟ چه بلوایی به پا خواهد شد! اما این نرخ سود، موهومی و حباب نیست! واقعیت اقتصاد ایران است! واقعیت اقتصادی که با پمپاژ مداوم و سرسام آور پول و افزایش نقدینگی مواجه است. آنهایی که سال پیش خانه خریدند، ماشین خریدند، سکه خریدند، ارز خریدند همگی دارایی هایشان تقریبا در این یکسال دو برابر شده است. یعنی 100 درصد سود در یک سال. آن وقت چگونه می توان گفت که نرخ سود بانکی 25 درصد در این شرایط اقتصادی، حباب و غیرواقعی است؟
تنها مشکل سود بالا متاسفانه وضعیت وخیم نظام بانکی است.  نظام بانکی ایران همین حالا هم در معرض ورشکستگی است و تامین سود بالا خود جای سوال دارد.
.
.
.
بعضی اوقات فکر می کنم واقعا اقتصاد ایران در کلافی سردرگم گیر افتاده است که هر گره آن را که می خواهی باز کنی، چند گره دیگر به آن اضافه می شود. به هر حال وضعیت مملکت داری و اقتصادگردانی گعده ای ما در طی دهه های گذشته، ثمره بهتر از این هم نمی توانست داشته باشد. امید که از این گردنه خطرناک عبور کنیم و البته این بار اگر به سلامت گذشتیم، درد اصلاح را به جان بخریم و به قواعد اقتصادی احترام بگذاریم. اگر چه متاسفانه بارها از گردنه هایی عبور کرده ایم و به جای آموختن، حماقت های گذشته را تکرار کرده ایم.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر