۱۳۹۷ خرداد ۱۴, دوشنبه

خوش باوری...

از روز پنجشنبه هفته پیش تا دوشنبه هفته دیگه، ارتباط تجاری و اداری رسمی بخش مهمی از اقتصاد ما با بخش مهمی از دنیا تقریبا قطع است. روزهای کاری آنها ما تعطیل بوده ایم و روزهای کاری ما، آنها تعطیلند
هر جوری با خودم فکر می کنم می بینم کشوری که دنبال جایگاه بالایی در دنياست باید دنبال بهانه ای برای کار و تلاش برای اثبات خود به دنيا باشد و نه دنبال بهانه ای برای تعطیلی

خوش باوری است اگر فکر کنیم با این سیستم ناکارآمد به جایی خواهیم رسید.

۱۳۹۷ خرداد ۱۳, یکشنبه

دو نکته در آستانه تحریم ها


چندی قبل به عنوان کارشناس در جلسه هم اندیشی بازار ارز در فرماندهی پلیس آگاهی دعوت شده بودم. در این جلسه که با حضور نمایندگان صرافان، نظام بانکی و نیز مرکز پژوهش های مجلس برگزار شده بود نکات بسیاری مطرح شد. در این جلسه اینجانب نیز بر دو  نکته تاکید کردم:

1-  مورد اول برگرفته از نکته ای بود که دوست عزیزم جناب آقای دکتر قنبری اشاره کرده بود با این مضمون که ما زیاد در مورد این صحبت می کنیم که دولت یا بانک مرکزی باید چه کار اقتصادی و اخلاقی را در بازار ارز پیاده کند، اما تقریبا به این مساله نمی پردازیم که مردم و فعالان اقتصادی باید چه کار درستی را انجام دهند؟! در حقیقت شرایط فعلی ما این است که درگیر یک جنگ اقتصادی تمام عیار هستیم اما به جای آنکه در این شرایط سخت در کنار هم باشیم، هر کسی به دنبال آباد کردن خانه خویش از ویرانی های اقتصادی بحران اخیر است. جالب که حرص و ولع آنها که بیشتر دارند، از همگان بیشتر است!! متاسفانه بسیاری از مردم منتظر هستند که خبر جدیدی شود تا قیمت املاک و اجاره خانه هایشان و نیز ارزش دارایی هایشان از جمله دلار و سکه بیشتر شود و اصلا اهمیت نمی دهند که این منفعت به چه هزینه ای به دست می آید و چه کسانی هزینه کمرشکن آن را می پردازند؟ عده ای هم که عقب مانده اند، در حسرت به سر می برند. این منفعت طلبی شخصی همچون سلاحی، تاثیر تحریم ها را دو چندان می کند. متاسفانه صداسیما و رسانه ها و دیگر نهادهای فرهنگ سازی در این خصوص در سکوت محض به سر می برند. گویی پذیرفته شده است که در این شرایط بحرانی که ناشی از تقابل آرمان های حکومت ما با دنیاست، عده ای باید دنیای خویش را آباد کنند که این اتفاقا اثرات بحران را وخیم تر می کند. 
2- اگر ما حتی نیمی از این توان موشکی و نظامی فعلی را داشته باشیم، شاید مورد تجاوز نظامی واقع نشویم. آنچه به عقیده من دشمنان ایران به دنبال آن هستند و سلاح موثرتری از حمله نظامی است،  "سقوط از درون" است. افزایش تورم ناشی از تحریم ها در کنار مساله لجام گسیخته فساد و در عین بیکاری بالای جوانان، می تواند موج هایی را ایجاد کند که از درون، ایران را به زانو درآورد. مهمترین اقدام برای خنثی کردن این توطئه، رسیدگی به اقشاری است که بخصوص در رکود اقتصادی، افزایش نرخ ارز و تورم مسکن روز به روز بیشتر تحت فشار قرار می گیرند. این افراد نیازمند حمایت مالی و خدماتی بیشتری هستند. جای بسی تعجب است که حتی با وجود گذر از انتخابات، دولت در اصلاح یارانه ها و اختصاص مبلغ بیشتر به اقشار آسیب پذیر و کاهش و حذف یارانه اقشار با درامد بالاتر تعلل می کند. گویی هنوز تعارف دارد که به عده ای بگوید در این شرایط بحرانی کشور، عده ای باید به خاطر اقشار آسیب پذیر و نیازمند تر ایثار کنند. البته با وجود فساد و نیز منفعت طلبی شخصی گروه های سیاسی، صحبت از ایثار کردن واقعا سخت است.

متاسفانه رویه دولت نشان نمی دهد که برنامه خاصی برای جبران کاهش قدرت خرید اقشار آسیب پذیر در این شرایط داشته باشد. رویه مخالفان دولت نیز فقط این است که بگویند آنها درست می گفته اند و به جای ارائه برنامه برای حل مشکلات، خود را برای مصادره قدرت آماده می کنند. در این شرایط آینده روشنی پیش روی بازارها و اقتصاد کشور نیست.