۱۳۹۶ خرداد ۶, شنبه

تمرین مدارا و شریک شدن قدرت

با پایان یافتن انتخابات ریاست جمهوری و شوراها، خیلی ها جشن گرفته اند که ترکیب ریاست جمهوری و شوراها هماهنگ و به نفع اصلاح طلبان و اعتدالگراها شده است. اما این از دو منظر می تواند سبب شود که 4 سال دیگر انتخابات های بعدی به شکل دیگری رقم بخورند.
1)  بسیاری از مشکلات ایران اعم از اقتصادی و اجتماعی، نه ریشه در  نگرش هیات حاکمه بلکه ریشه در ساختار اشتباه عرصه سیاسی و نیز سیاست گذاری توسعه در ایران دارد. بنابراین در این ساختار اشتباه هر کسی که به قدرت برسد، حتی به شرط آنکه به واقع قصد اصلاح داشته باشد، نمی تواند بیش از یک اندازه ای اصلاحات انجام دهد. در این شرایط، بعد از مدتی سرخوردگی از عملکرد هیات حاکمه، بخصوص وقتی یکدست باشد، سبب خواهد شد که جناح رقیب، فضایی برای جلب آرای مردم پیدا کنند. متاسفانه جایگزین دولت فعلی، نه دولتی اعتدالگرا که برعکس، دولتی با تفکرات تند، چه در عرصه داخلی و چه در عرصه خارجی، خواهد بود.
2) وقتی سیستم حاکمه، یک دست در اختیار یک جناح سیاسی باشد، جناح مقابل مهمترین استراتژی خود را مانع ایجاد کردن بر سر راه جناح حاکم قرار خواهد داد. در حقیقت هر چقدر دولت در رسیدن به اهداف خود ناتوان شود، سرخوردگی از آنها بیشتر خواهد شد و آرای بیشتری در انتخابات بعدی به طرف مقابل خواهد رسید. در این حالت بخش عمده ای از توان دولت صرف مبارزه با بدخواهان و بخش عمده ای از توان سیاسی کشور، صرف مجادله خواهد شد. در این شرایط، منافع ملی قربانی خواهد شد.
ای کاش در عرصه سیاسی ایران بتوان مدارا با مخالف و اقلیت را تمرین کرد. مثلا وزیر یا وزیرانی از جناح مخالف در دولت برگزیده شوند. یا در شوراها با افراد جناح مخالف همکاری شود و مثلا شهردار را از آنها انتخاب نمود. به این شکل هم نتایج بد صرفا به پای یک جناح نوشته نخواهد شد و هم اینکه وقتی جناح مقابل نیز بازی داده شود، آنها سعی نمی کنند بازی را به طور کامل بر هم بزنند. البته بدلیل فرهنگ پایین مدارا در ایران، در ابتدا بعید است که این اتفاق به این زودی ها در ایران اجرایی شود و در صورت اجرایی شدن، احتمالا بیشتر به کشمکش منتهی خواهد شد تا تعامل.
ولی امیدوارم که بالاخره روزی ما این تمرین را آغاز کنیم. تمرین مدارا ! تمرین شریک شدن قدرت با دیگران !

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر