۱۳۹۶ فروردین ۴, جمعه

کرسی!


بعد از سال ها، در این سفر نوروزی تجربه مجددی از خوابیدن زیر "کرسی" داشتم. فارغ از نوستالژي، کرسی واقعا نماد استفاده بهینه از انرژي است. به جای محوطه کل خانه که عایق درست و حسابی هم ندارد، شما محدوده زير کرسی را فقط گرم می کنيد. البته برای این روزها که گاز برای گرمایش به راحتی در دسترس است، چنین کار و فکری نوعی عقب ماندگی به نظر می رسد. اما در حقیقت نیاکان ما برای محدودیت نبود وسیله گرمایشی مانند بخاري و منابع نفتی و گازی در دسترس، راه درستی اندیشیده بودند. محدودیت، مادر نوآوری و تلاش است.

حالا یاد خاطره ای از سوئیس افتادم. کشوری که به ثروت مشهور است و بسیاری فکر می کنند آنها در نعمت بی پایان زندگی می کنند. در ماه های اول اقامت متوجه شدم که شب ها از ساعت 12 شب تا 6 صبح شوفاژهای کل ساختمان را خاموش می کنند. سوئیس به شدت سرد بود و این مساله برای ما که با بخاری زندگی کرده بودیم، آزاردهنده بود. وقتی اعتراض کردیم استدلالشان این بود که شب زیر پتو هستید و نیاز به گرمای شوفاژ ندارید! گفتيم خوب شاید ما آن زمان شب بيدار باشیم! گفتند مشکل خودتان است! به خاطر شما یک نفر نمی شود که قاعده کل ساختمان را عوض کنیم و کلی انرژی را هدر بدهيم. در ضمن شما می توانید آن زمان لباس گرم بیشتری بپوشید!
حالا شما خود این ماجرا را مرور و با وضعيت مردم ایران مقایسه کنید. 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر